Οι ανθρώπινοι τρόποι της συγγένειας είναι πραγματικά άπειροι.
Πέρα από τις γενεαλογικές σχέσεις
(που κι αυτές μπορεί να ορίζονται ποικιλότροπα),
συγγένεια μπορεί να δημιουργεί η υιοθεσία ή η μετενσάρκωση,
η συγκατοίκηση ή η συνωνυμία,
η αδελφοποίηση ή η αγχιστεία,
το μοίρασμα της τροφής ή μια ιστορία κοινής μετανάστευσης.
Μπορεί κάποιος να είναι συγγενής με κάποιον άλλο
επειδή γεννήθηκαν την ίδια μέρα,
επειδή τηρούν τα ίδια ταμπού,
ή ακόμα επειδή επιβίωσαν μαζί από κάποια περιπέτεια στον ωκεανό
ή στους πάγους.
Μπροστά σ' αυτή την ατέλειωτη ποικιλία,
ορισμένοι έφτασαν στο συμπέρασμα ότι τελικά δεν υπάρχει κάποια γενική έννοια που να αντιστοιχεί στη "συγγένεια".
Ο Sahlins παρεμβαίνει στη συζήτηση αυτή ορίζοντας τη συγγένεια ως
"αμοιβαιότητα ύπαρξης":
οι συγγενείς είναι άνθρωποι που συμμετέχουν εσώτερα ο ένας στην ύπαρξη του άλλου, που αποτελούν μέλη οι μεν των δε.
Όσο για τη φαινομενική "πρωταρχικότητα" των σχέσεων τεκνοποίησης,
δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια η γέννηση δεν συμβαίνει στο κενό
αλλά προϋποθέτει ήδη την κοινωνική μήτρα της συγγένειας.
Ή, επιγραμματικά, η συγγένεια δεν είναι φύση, είναι πολιτισμός.
...εξαιρετικό δοκίμιο για τις σχέσεις και τον πολιτισμό.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου